بارتولوميوي پارمايي1
اخترگو و رمال ايتاليايي. در پارما زاده شد. در حدود 1286 ـ 1297، در بولونيا برآمد. رسالههاي متعددي نوشت، كه اغلب دربارهٴ اخترشماري بود. تنها آثاري را كه داراي تاريخ است ذكر ميكنم: كتاب رموز، 1280؛ مختصر در اخترشماري، بولونيا 1286؛ كتاب رَمْل، بولونيا 1288؛ كتاب افلاك، بولونيا 1297.
كتاب فلسفهٴ بويتيوس را هم ميتوان بدو منسوب دانست، كه چيزي نيست جز تفصيل اندرباب تربيت ويليام كونكزي (نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم).
معروفترين اثرش كتاب رمل است. اين كاملترين رسالهٴ رمالي در آن عصر بود، همچنان كه اثر بوناتي كاملترين رسالهٴ اخترگويي بود. دربارهٴ ماهيت و تاريخ رمالي
¿ يادداشت مربوط به هوگ سانتالايي (نيمهٴ اول سدهٴ دوازدهم). لازم نيست بگويم كه من مدعي نوشتن تاريخ كامل اين موضوع نيستم. اين رساله تا چند سال بعد، توجهات را جلب كرد، چون در 1294، خلاصهاي از آن را براي دو تن دوستان آلمانياش نوشت (نسخههايي به لاتيني و ايتاليايي)، و در 1295، خلاصهٴ ديگري به فرانسه ترجمه شد.
كتاب افلاك علميتر از ساير آثار بارتولوميو است، و او خود دلخوش بود كه آن برتر از تأليف ساكروبوسكوست. اين رساله بسيار جاهطلبانه، ولي پوچ بود و شامل مطالب زيادي كه ناشيانه از آثار ويليام كونكزي برداشته شده است.
گويدو بُناتي2
اخترگوي معروف ايتاليايي در كاشيا، واقع در آرنوي عليا، در توسكاني زاده شد؛ در جواني زادگاه خود را ترك كرد؛ در 1223، در راوِنا و بولونيا بود، و در آن جا منازعهٴ سختي با جوواني ويچنزايي داشت ؛ در 1233، در فورلي به فردريك دوم توصيه هايي كرد؛ در 1259، به خدمت اِتسلينوي سوم دارومانو3 درآمد كه در همان سال درگذشت، در 1260، اخترشناس گويدو دي مونتِفِلْترو4 كنت اوربينو (وفات: 1298) شد؛ پس از سفري به پاريس در حدود 1297، درگذشت.
او معرف نوعي از اخترشناسان حرفهاي است كه در آن هنگام، در دربار هر پادشاه و اميري ديده ميشدند. ولي فقط به كار اخترگويي اشتغال نداشت، بلكه بزرگترين مدافع و صاحبنظر اخترشماري بود ــ اخترگويي افراطي بدون اعتدال. دانته او را در طبقهٴ هشتم دوزخ قرار داده